Odwiedziliśmy ostatnio Paryż i korzystając z okazji, dom aukcyjny inny niż wszystkie. Hotel Drouot, bo o nim mowa, to jedno z naszych ulubionych miejsc, gdzie serce rośnie na widok tętniącego życiem rynku dzieł sztuki. To esencja francuskiego zamiłowania do rzeczy pięknych, tak starych jak i tych współczesnych. Japonia, renesans, numizmatyka, secesja… tu pod jednym dachem, w kilkunastu salach, które na zmianę wypełniają się towarem po brzegi, by na następny dzień zostać wyprzedane co do joty i od nowa, od nowa, bez końca. Tysiące obiektów i tłum kupujących. Trzykondygnacyjna termitiera, we wnętrzu której kupujący bezustannie kręcąc się od sali do sali, jeżdżąc z piętra na piętro na ruchomych schodach, szukają eksponatów do swych kolekcji wszelkiej maści. Tu na sali, w fotelach i stojąc pod ścianami, licytują prywatni zbieracze, zawodowi handlarze, właściciele małych antykwariatów i poważni marchandzi z galerii usytuowanych w okolicach Luwru, a obok nich wysłannicy muzeów-kustosze i dyrektorzy. Całości dopełnia kilku pracowników patrona aukcji na telefonicznych i internetowych łączach z klientami z całego świata.

Wolny rynek. Prężny, światowy, wspaniały. Podaż jaką trudno nam sobie, tu nad Wisłą wyobrazić i popyt jakiego nie doczekamy się nigdy. Vive la France! Obrazy, rzeźby, grafiki, meble i zegary, porcelana i szkło, biżuteria i tapiserie, wszystko to rozjedzie się zaraz stąd po całym świecie. Do Ameryki i do Japonii, do Chin, Anglii, Niemiec i Włoch. Sztuka i rzemiosło rozjadą się w cztery strony świata by rozsławić imię Francji, kraju swego pochodzenia. Będą tam najlepszym świadectwem kultury i geniuszu narodu, który je stworzył. Artyści i rzemieślnicy francuscy, ci z przed wieków i dzisiejsi, staną się ambasadorami Francji daleko od jej granic. Czy ktoś słyszał tu o zgodzie konserwatora zabytków na wywóz dzieł sztuki i zabytków z kraju? Jaką pozycję na świecie miałby dziś ten kraj na Sekwaną i Loarą gdyby nie obecność stworzonych tu arcydzieł w kolekcjach na całym świecie? Gdzie interes państwa i narodu w izolacji prowadzonej przez ustawodawcę i urzędy? Pomyślmy, choć przez moment. My wywozimy stąd do Polski piękny, intarsjowany stół. I to na pewno nie jest nasze ostatnie słowo 😉

www.drouot.com

Na południu Francji, na terenie Prowansji i Langwedocji co miesiąc odbywają się targi antykwaryczne w trzech miastach: Beziers, Awinionie i Montpellier. Ich terminy są zbliżone, a średnio cztery razy w roku ma miejsce kumulacja i wszystkie trzy imprezy następują po sobie, dzień po dniu. I wtedy właśnie warto tam być. Część „ekspozantów” wystawia się w profesjonalnych halach, a część na placach. Giełdy rozpoczynają się punktualnie o godzinie 8.00 rani i przeciętnie kończą około godziny 13.00, co pozwala spędzić resztę dnia na nieodległych plażach morza Śródziemnego, lub zwiedzaniu pięknej okolicy. Licznie pojawiają się tu sprzedawcy z całej Europy: z sąsiednich Włoch, Niemiec, Hiszpanii ale i Holendrzy, Czesi czy Austriacy. Warto przestrzec przed działającymi na terenie targów grupami kieszonkowców! Najlepiej unikać ścisku przed wejściem w chwili otwarcia bram.

Targi w Parmie to impreza odbywająca się dwa razy w roku-wiosną i jesienią. Na terenie trzech hal znaleźć można wystawców głównie z Włoch ale i Francji, Niemiec czy Austrii. Wysoki poziom prezentowanych na stoiskach eksponatów jest gwarancją znalezienia tu ciekawych obiektów. Niestety ceny nie należą do najniższych. Impreza trwa dziesięć dni, od weekendu do weekendu. Będąc na otwarciu ma się możliwość obejrzenia oferty „nieprzebranej”, niestety ceny na starcie są zawsze wysokie. My preferujemy zakupy na zakończenie targów, gdy sprzedawcy są bardziej skorzy do negocjacji 😉 To kilka zdjęć z lat minionych. Za miesiąc kolejna edycja, na którą gorąco namawiamy wszystkich i z której relację zdamy jeśli tylko uda nam się trafić tam w tym roku.